Mutfak kültürü, yalnızca yiyeceklerin hazırlanması, sunulması ve tüketilmesiyle sınırlı bir alan değildir; toplulukların hafızasını, aidiyet duygusunu, doğayla kurduğu ilişkiyi, gündelik hayat bilgisini, ritüellerini, inançlarını ve kuşaklar arası aktarım biçimlerini taşıyan yaşayan bir miras alanıdır. Sofra etrafında kurulan her ilişki, yalnızca beslenme amaçlı değildir. Bunların ötesinde paylaşmaya, hatırlamaya, birlikte yaşamaya ve kültürel sürekliliği yeniden üretmeye de hizmet eder. Bu yönüyle geleneksel mutfak kültürü, UNESCO’nun 2003 yılında kabul ettiği Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi’nin ruhuyla doğrudan örtüşen, toplulukların kimliğini, yaratıcılığını ve kültürel çeşitliliğini görünür kılan temel alanlardan biridir. Türkiye – Moldova Ortak Mutfak Kültürü Projesi UNESCO Türkiye Millî Komisyonu Somut Olmayan Kültürel Miras İhtisas Komitesi tarafından UNESCO Moldova Cumhuriyeti Millî Komisyonu iş birliğiyle gerçekleştirilmiş; araştırma, belgeleme ve koruma odaklı çok katmanlı bir çalışmadır. Proje, iki ülkenin yeme-içme kültürünü, somut olmayan kültürel mirasın toplumsal uygulamalar alanı içinde ele almış; mutfak kültürünün sembolik, ritüelistik ve işlevsel boyutlarına odaklanmıştır. Bu çerçevede yemek, toplumsal ilişkileri düzenleyen, belleği taşıyan, dayanışmayı güçlendiren ve kültürler arası diyaloğa zemin hazırlayan yaşayan bir pratik olarak değerlendirilmiştir.